آشنایی با گروه
 

علائم باليني و آزمايشگاهي مقاومت دارويي

بروز علائم مقاومت دارويي، عدم تحمل داروها و مسموميت دارويي، به گونه اي كه لازم به قطع درمان باشد، از علل اصلي تغيير رژيم درماني ضدرتروويروسي مي‌باشند. درصورتيكه عوارض غيرقابل درمان يك داروي خاص مشخص شده باشد ميتوان به جاي آن دارو از يك داروي معادل كه آن عوارض را نداشته باشد استفاده نمود به عنوان مثال جايگزيني استاوودين به جاي زايدوودين (درصورت بروز آنمي) . درحاليكه اگر تغيير رژيم به دليل بروز علائم مقاومت باشد لازم است كه از يك رژيم كاملا جديد حداقل سه داروي جديد استفاده شود.

علائم باليني و آزمايشگاهي مقاومت دارويي شامل موارد زير ميباشد:

1. بروز علائم عفونت هاي فرصت طلب جديد يا علائم بدخيمي كه نشانگر پيشرفت باليني بيماري است. اين موضوع بايد از علائم سندروم بازسازي ايمني كه در سه ماه اول شروع درمان ضدرتروويروسي ممكن است رخ دهد افتراق داده شود. در حالت اخير،‌ علائم، بيانگر نارسايي درمان نبوده درمان عفونت‌هاي فرصت طلب بدون ايجاد تغيير در رژيم درماني ضدرتروويروسي،‌ بايد به شكل معمول صورت پذيرد. سندروم بازسازي ايمني بدنبال شروع درمان ضدرتروويروسي بروز ميكند ممكن است كه با علائمي نظير بيماريهاي فرصت طلب ظرف چند هفته اول شروع درمان نمايان شود.

2. بروز مجدد عفونت هاي فرصت طلب قبلي

3. بروز يا عود علائم باليني مرحله 3 شامل سندروم تحليل منتشر ( generalized wasting syndrome)، ‌اسهال مزمن، تب طول كشيده بدون توجيه و غيره.

4. بازگشت تعداد سلولهاي CD4+ به ميزان پيش از شروع درمان بدون اينكه عفونت يا عامل ديگري توجيه كننده اين افت تعداد سلولها باشد.

5. افت بيش از 50% در سطح سلولهاي CD4+ بدون اينكه دليل موجهي براي موضوع مشخص شده باشد.

توجه: درصورتيكه تشخيص شكست درمان تنها براساس شمارش CD4+ صورت مي‌گيرد،‌ لازم است كه درصورت امكان شمارش CD4 تكرار و كاهش آن اثبات شود.

دلائل تغيير در رژيم دارويي

 پیشگیری ومبارزه با بیماریهای واگیر