آشنایی با گروه
 

كلياتي در خصوص عفونت HIV و ايدز

عفونت HIV و ايدز از جمله بيماريهايي است كه به لحاظ ميزان كشندگي بالا و هزينه مراقبتي فراوان، ايجاد مشكلات اجتماعي و هدف قراردادن جمعيت جوان جامعه ،از معضلات مهم جوامع بشري است . كنترل اپيدمي، پيشگيري و مراقبت از بيماران از اهم فعاليتهاي وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي مي باشد . علي رغم اينكه اين عفونت در سالهاي اوليه دهه هشتاد ميلادي شناسايي شده ليكن تا پايان سال 2003 تعداد افراديكه با اين آلودگي زندگي مي كنند ،به 42 ميليون نــفر رسيده است. ايدز قبلا به عنوان يك بيماري كشنده شناخته شده بود اما اكنون تبديل به يك بيماري مزمن و قابل درمان شده است هرچند كه هنوز هم درمان قطعي ندارد.

عامل بيماري زا :

عامل بيماريزا، HIV بوده كه از ويروسهاي RNA دار با پوشش و از گروه رتروويروس ها مي باشد . HIV داراي گليكو پروتئين پوششي 120gp مي باشد كه ميل تركيبي فراواني به گيرنده خود ، ملكول CD4 دارد .اين گيرنده ها برروي لنفوسيتهاي T ، مونوسيتها ، ماكروفاژها ، سلولهاي دندريتيك و لانگرهانس قرار دارد .

راههاي انتقال :

1- تماس جنسي :

تماس جنسي شايعترين راه انتقال HIV در جهان مي باشد . در كشور ما تاكنون 1/8% موارد گزارش شده و شناخته شده آلودگي از اين طريق بوده است . اما تصور ميشود در سالهاي آينده ،ميزان شناسايي موارد آلودگي از راه جنسي بيشتر شود . تماس جنسي از راه مقعد و تماس هايي كه منجر به صدمه و خونريزي ميشوند از خطر بالاتري برخوردارند. لازم به تذكر است كه ابتلا به عفونتهاي آميزشي باعث افزايش احتمال انتقال HIV شده ، لذا درمان مناسب اين نوع عفونتها در فرد بيمار و شريك جنسي وي ، بايد مدنظر باشد .

2- استفاده از وسايل تزريقي مشترك آلوده در ميان معتادان تزريقي :

اعتياد تزريقي دومين راه شايع انتقال HIV در جهان و اصلي ترين راه انتقال در ايران در حال حاضر مي باشد . لذا توجه به وجود عفونت HIV در ميان معتادان تزريقي حائز اهميت است. بروز عفونـت هاي توأم ( HBV/HCV ) از اين راه، بر اهـميت موضوع مي افزايد .

3- خون و فرآورده هاي خوني :

خوشبختانه امروزه با توجه به انجام غربالگري در تمام خونهاي اهدائي ، انتقال از اين طريق تحت كنترل مي باشد اگرچه با توجه به وجود فاز پنجره اي در روند بيماري، سياست هاي خاصي مبني بر تشويق افراد با رفتارهاي پرخطر به پرهيز از اهداء خون و پرهيز از تجويز غيرضروري خون توسط پزشكان قويــاً توصــيه مي شود . استفاده مشترك از وسايل تيز و نافذ و تماسهاي زير پوستي مانند فرو رفتن سوزن فرد آلوده به فرد ديگر نيز جزو راههاي انتقال مي باشند .

4- انتقال از مادر به كودك:

ويروس HIV مي تواند در سه مرحله بارداري ، در حين زايمان و در دوران شيردهي از مادر به فرزند انتقال يابد .با توجه به مطالعات انجام شده 92% انتقال در 2 ماه آخر بارداري (65% آن حين زايمان) صورت ميگيرد .ميزان انتقال از طريق شير مادر بين 29-14% است .ميزان ويروس در خون مادر ،مرحله بيماري مادر (عفونت اوليه و ايدز )، ابتلا به كوريو آمنيونيت ،كمبود ويتامينA و زايمان طول كشيده و همراه با پارگي پرده آمنيوتيك ،بر ميزان انتقال آلودگي مي افزايند .

5- پيوند اعضاء :

مواردي از انتقال HIV از طريق پيوند اعضاء در دنيا گزارش گرديده ، اين انتقال از طريق بافتهاي فاقد عروق ( قرنيه ) گزارش نشده است . لذا انجام آزمايشهاي تشخيصي در كليه اهدا كنندگاه اعضاء الزامي است . اين كار در كشور ما به صورت روتين براي تمام جراحي هاي پيوند انجام ميشود.

6- راههايي كه منجر به انتقال ويروس نميشود:

خون،مايع مني و ترشحات دستگاه تناسلي ، منابع اصلي ويروس هستند .احتمال انتقال از طريق بزاق و همچنين انتقال توسط نيش حشرات مطرح نميباشد. درصورت وجود خون در بزاق، التهاب در مخاط دهان و تماس جنسي دهاني (oral sex )احتمال انتقال مطرح ميباشد . تماس پوست با ترشحات جنسي مردانه و زنانه ، بزاق ، ادرار ، اشك ، عرق ، محتواي معده و غيره منجر به سرايت بيماري نمي شود . بديهي است كه اين ويروس در زندگي روزمره و تماسهاي معمول منتقل نمي شود.

 

برچسب ها : 

 پیشگیری ومبارزه با بیماریهای واگیر