آشنایی با گروه
 

درمان پيشگيري دارويي

الف ) سل :

با توجه به شيوع سالانه 10-5% بيماري سل در افراد مبتلا به عفونت HIV كه داري تست توبركولين (PPD) مثبت هستند و با توجه به احتمال بروز بالاتر موارد سل مقاوم به درمان در اين گروه ،لازم است براي تشخيص، پيشگيري و درمان سل اهميت خاصي قائل شويم .لذا بايد براي تمام افراد‌ آلوده، در بدو تشخيص، تست توبركولين وهمچنينCXR و سه نمونه اسمير خلط درصورت وجود علائم تنفسي و/يا خلط درخواست گردد . در خصوص شروع درمان پيشگيري به جدول زير توجه نماييد:

وضعيت بيماري

وضعيت تست توبركولين

مرحله بدون علامت

مساوي يا بيش از 5 ميليمتر

مرحله ايدز

با هر اندوراسيوني

توجه: در صورت وجود شرح حالي از:

* تماس نزديك اخير با فرد اسمير خلط مثبت ،

* سابقه تست توبركولين مثبت ( بيش از 5 ميليمتر) بدون درمان مناسب

* علائم راديولوژيك دال بر سل قديمي ، بدون سابقه درمان

شروع درمان پيشگيري ، صرف نظر از مرحله بيماري، سن، نتيجه تست توبركولين، توصيه ميشود.

چنانچه تست توبركولين منفي باشد، سالانه تكرار گردد .در افرادي كه تحت درمان كامل پيشگيري قرار گرفته اند كنترل بلافاصله تست توبركولين ضرورتي نخواهد داشت. در صورت مثبت بودن تست توبركولين، نكته بسيار مهم، رد سل فعال است. با توجه به ميزان بالاي سل اسمير منفي و خارج ريوي و همچنين نوع نماي CXR در افراد مسلول آلوده به HIV ، دقت در تشخيص بيماري سل حائز اهميت خواهد بود . براي اين مهم علاوه بر CXR وسه نوبت اسمير خلط بهتر است از بيمار يك نوبت كشت خلط نيز گرفته شود .

چنانچه يافته مثبتي مشاهده نشد بر حسب وجود علائم در ساير ارگانها بررسي سل خارج ريوي انجام شود و در صورتيكه نكته مثبتي براي اثبات سل خارج ريوي نيز وجود نداشت آنگاه براي بيمار با توجه به تست توبركولين مثبت و رد سل فعال در صورتي كه بيمار تاكنون درمان پيشگيري مناسب و كافي دريافت نكرده باشد ، شروع درمان پيشگيري سل توصيه ميگردد .

در حال حاضر يكي از دو روش زير براي پيشگيري TB در بيماران پرخطر ،توصيه ميگردد:

1- ايزونيازيد 300 ميليگرم روزانه به مدت يكسال. (اين رژيم براي بيماراني كه تحت درمان ضدرتروويروسي هستند توصيه ميشود)

2- ايزونيازيد 300 ميلي گرم روزانه + ريفامپيسين 600 ميليگرم روزانه به مدت سه ماه .(براي بيماراني كه تحت درمان ضدرتروويروسي نيستند توصيه ميشود.)

بايد در نظر داشت كه شروع بجا و به موقع داروي پيشگيري سل بيش از 90% در جلوگيري از ابتلاء به سل فعال مؤثر است.

 

همچنين براي پيشگيري از بروز عوارض نوروپاتي محيطي در كساني كه ايزونيازيد مصرف مي كنند ،تجويز روزانه 50 ميلي گرم پيريدوكسن توصيه مي شود .

ب ) پنوموني پنوموسيستيس كاريني (P CP ) :

در موارد زير پيشگيري براي PCP ،ضرورت مي يابد :

1. تعداد لنفوسيتهاي CD4+ زير 200

2. كانديديازيس غير قابل توجيه دهاني – حلقي

3. تب مداوم بدون توجيه

4. سابقه PCP قبلي

5. تحليل منتشر بدن

روشهاي تجويز دارو براي پيشگيري PCP :

الف ) تريمتوپريم – سولفا متوكسازول (دو قرص بزرگسال 80/ 400 ، روزانه ويا سه بار در هفته) تا زماني كه شمارش سلولهاي CD4+ بين 100 و 200 است روزانه يك قرص و زماني كه شمارش اين سلولها به زير 100 افت كند،‌ روزانه دو قرص توصيه ميشود.)

ب ) داپسون (50 ميليگرم خوراكي روزانه ) + پريمتامين (50 ميليگرم خوراكي هفتگي ) + فولينيك اسيد 20-10 ميلي گرمي

ج ) داپسون (100 ميليگرم خوراكي روزانه )

توجه :هر يك از روشهاي فوق درصورت عدم دسترسي به فلوسيتومتري، بايد تا آخر عمر ادامه يابد .در صورت دسترسي به فلوسيتومتري شش ماه بعد از افزايش تعداد سلولهاي CD4+ به بالاي 200، مي توان درمان پيشگيري PCP را قطع كرد .

 

 پیشگیری ومبارزه با بیماریهای واگیر